Bir çocuk 'kırıldım' veya 'kaygılandım' demek yerine kapıyı çarpabilir, ağlayabilir ya da konuşmayı bırakabilir. Bu davranış tek başına bütün hikâyeyi anlatmaz; öncesinde ve sonrasında ne yaşandığına bakmak gerekir.
Sakin bir zamanda kısa ve açık sorular sormak, duygulara isim vermek ve çocuğun yanıt vermesi için alan bırakmak yardımcı olabilir. Krizin tam ortasında uzun açıklamalar yapmak çoğu zaman güçtür.
Tepkiler yoğunlaşıyor veya günlük yaşamı belirgin etkiliyorsa aileyle birlikte daha kapsamlı değerlendirme yapılabilir.
Bu yazı genel bilgi sunar; kişiye özel değerlendirme veya danışmanlık yerine geçmez.
← Tüm yazılar