Bir çocuğun yönergeleri takip etmekte veya başladığı işi sürdürmekte zorlanması farklı nedenlerle ilişkili olabilir. Görüşmenin ilk amacı, güçlüğün hangi ortamlarda ve ne zaman ortaya çıktığını anlamaktır.
Çocuk, ebeveyn ve gerektiğinde okuldan alınan bilgiler bir arada değerlendirilir. Ardından günlük yaşamda uygulanabilecek somut destek adımları ele alınır.
Gerekli görüldüğünde uygun değerlendirme veya başka bir uzmana yönlendirme seçenekleri aileyle açıkça konuşulur.
Dikkat dağınıklığı veya hareketlilik tek başına bir tanı anlamına gelmez. Uyku, gelişim, derslerin yapısı, ailedeki değişimler ve çocuğun ilgi alanları gibi etkenler davranışın nerede ve ne zaman belirginleştiğini etkileyebilir. Evde ve okulda gözlenenleri ayrı ayrı dinlemek bu yüzden önemlidir.
Görüşmelerde görevlerin nasıl verildiği, geçişlerin nasıl yönetildiği ve çocuğun güçlü yanları ele alınır. Gerekli olduğunda değerlendirme yetkinliği bulunan uzmanlarla iş birliği veya yönlendirme konuşulur. Destek, etikete göre değil, çocuğun somut ihtiyaçlarına göre planlanır.